Kaartlegging: Inzicht in je levenspad | Handoplegging met Pater Pio | Mannenhealing: In je Kracht.
Maar zeg maar gewoon Hansje. Dat is meer dan voldoende. Ik werd geboren in Lommel op 27 november 1984 en groeide op in Mol-Wezel, in een warm arbeidersgezin waar liefde, eenvoud en samenhorigheid belangrijk waren. Mijn ouders Edith en Laurent en mijn twee zussen Sabine en Heidi vormden de basis van mijn jeugd.
Al van jongs af aan was ik nieuwsgierig. Ik wilde begrijpen hoe dingen werken, maar vooral ook nieuwe dingen leren. In het secundair onderwijs koos ik voor meubelrestauratie, maar daarmee was mijn leergierigheid zeker niet gestild.
Doorheen de jaren volgde ik verschillende opleidingen en avondscholen: dactylo, computer, hotelschool, muziekschool, zangschool, lay-out, media en drukwerk. In september 2024 begon ik bovendien aan de opleiding Begeleider in de sociale economie, een keuze die uiteindelijk ook een nieuwe professionele richting werd. Vandaag werk ik als maatwerkcoach te Mivas vzw te Lier.
Leren is voor mij altijd een belangrijk onderdeel van het leven geweest. Ik geloof dat je nooit uitgeleerd bent en dat iedere ervaring je iets kan leren.
Rond januari 2012 kruiste mijn levenspad dat van Roman Pauwels. Na maanden online met elkaar te hebben gepraat, ontmoetten we elkaar op 28 april 2012. Wat begon met berichten op het internet groeide uit tot een relatie die vandaag nog steeds een belangrijk onderdeel van mijn leven is.
Roman is niet alleen mijn partner, maar ook mijn soulmate, mijn steun en iemand met wie ik ontzettend veel van mijn interesses en passies deel. Sindsdien wonen we samen in Broechem en hebben we samen heel wat levenshoofdstukken geschreven.
Mijn professionele leven kende verschillende richtingen. Ik was actief bij verschillende internetradio’s, waaronder Jouwradio, Sanne FM en Sax Radio Music. Radio en communicatie zijn altijd een belangrijke passie van mij geweest. Tegelijkertijd groeide ook mijn interesse in spiritualiteit steeds verder. Wat ooit begon als een persoonlijke interesse, ontwikkelde zich langzaam tot een eigen levensweg:
✨ De Spirituele Wereld – een spiritueel magazine sinds 2017 (nog steeds te koop)
🛍️ De Spirituele Markt, spirituele producten en geschenken.
💫 Mijn eigen praktijk voor kaartleggingen en energetisch werk
Zo kon ik uiteindelijk verschillende passies samenbrengen: communicatie, spiritualiteit en menselijkheid. Maar mijn spirituele verhaal begon eigenlijk al veel vroeger.
Mijn eerste spirituele ervaringen dateren uit mijn vroegste jeugd.
Toen ik ongeveer drie jaar oud was, zag ik regelmatig iemand aan mijn bed staan. Jaren later vertelde mijn mama mij dat zij dacht dat het haar vader – mijn grootvader – was. Ik herinner me nog altijd bepaalde details alsof het gisteren was. Wanneer ik boven aan de trap stond en naar de hal keek, zag ik aan het einde, rechts, een raam met oranje gordijnen. Daar stond hij. Rustig en waakzaam, als een zachte aanwezigheid die over mij waakte. Voor mij was het op dat moment geen vreemd verhaal. Het hoorde gewoon bij mijn wereld. Mijn mama wilde begrijpen wat ik zag en voelde en vond antwoorden bij onze overbuurvrouw Julia. Zij hield zich bezig met astrologie, legde kaarten en gaf les in de Rider-Waite Tarot. Zo begon ook bij mijn mama een spirituele zoektocht — en onbewust werd dat een belangrijk onderdeel van mijn eigen levensverhaal.
Ook mijn nonkel Luc Noyen speelde een belangrijke rol in mijn spirituele ontwikkeling. Hij had destijds een spirituele vzw in Beerse en gaf les over verschillende spirituele onderwerpen. Hij werkte volgens de Usui-Hayashi-Takata-Brown Reiki Lineage. Later ontdekte ik dat heel wat mensen die ik in mijn spirituele leven ontmoette, via hem hun opleiding hadden gevolgd — waaronder ook mijn mama. Door mijn ervaringen en de begeleiding van mijn omgeving leerde mijn mama steeds beter begrijpen wat ik als kind waarnam. Ik kon bijzonder levendig dromen, beschreef soms heel gedetailleerd wat ik zag en had ervaringen die voor mij verbonden waren met andere tijden of vorige levens.
Rond mijn zevende levensjaar begon ik ook mijn overgroottante te zien. Zij was toen al overleden. Wanneer ik het moeilijk had — op school, in de jeugdbeweging of gewoon onderweg — verscheen ze soms bij mij. Haar aanwezigheid voelde als een warme deken. Niet bedreigend, maar juist geruststellend. Als een stille kracht die me vertelde dat ik er niet alleen voor stond. Na verloop van tijd zag ik haar niet meer, maar het gevoel dat ze bij mij was, bleef nog lang aanwezig.
Van mijn derde tot ongeveer mijn negende levensjaar had ik ook ervaringen met wat ik vandaag zou omschrijven als aura’s en spirituele waarnemingen. ‘s Morgens, wanneer ik wakker werd, kroop ik vaak even bij mijn mama en papa in bed. Zij sliepen dan nog rustig verder terwijl ik in de donkere kamer lag te kijken. Voor mij was die duisternis helemaal niet leeg. In de kleuren die ik rond mij waarnam, verschenen soms vormen: boten, ballen, dieren, auto’s… Het was alsof er iets voor mij werd gecreëerd om mij bezig te houden terwijl mijn ouders nog sliepen. Tussen mijn derde en elfde jaar kreeg ik regelmatig bezoek van wat ik als gidsen ervoer. Vaak waren dit mensen die overleden waren. Voor mij was dat niet eng. Zelfs wanneer ik alleen thuis was, voelde ik mij eigenlijk nooit helemaal alleen. Mijn papa werkte in ploegen, mijn mama hielp mee in de frituur en mijn zussen waren regelmatig op stap. Daardoor gebeurde het dat ik op zaterdagavond uren alleen thuis zat. Maar in mijn beleving was ik nooit alleen.
Mijn mama leerde mij ondertussen werken met Mlle Lenormand, de Rider-Waite Tarot, Reiki en de pendel. Naarmate ik ouder werd, begon ik steeds meer waar te nemen. Ik leerde dat niet iedere aanwezigheid hetzelfde aanvoelt en dat het belangrijk is om ook te leren omgaan met wat je waarneemt. Daarom werd afscherming en bescherming een belangrijk onderdeel van mijn spirituele ontwikkeling.
Hoewel ik een vrolijk kind was, kende mijn jeugd ook moeilijke periodes. Pesterijen liepen als een rode draad door verschillende fases van mijn leven. In de kleuterklas werd ik uitgelachen omdat ik volgens anderen alles “verenneweerde” – een dialectwoord voor iets kapotmaken of er niet zorgvuldig mee omgaan. Later verschoof de aandacht naar mijn uiterlijk. Ik was de dikste van de klas en werd bij turnen vaak als laatste gekozen. Ook tijdens het zwemmen werd ik uitgelachen. Dat waren momenten die voor een kind ontzettend beschamend en pijnlijk kunnen zijn.
In het secundair onderwijs begonnen de pesterijen opnieuw. Dit keer werd ik uitgescholden voor “homo”, nog voordat ik dat zelf volledig had kunnen plaatsen of aanvaarden. Vanbinnen wist ik ergens al wie ik was, maar het was een bijzonder moeilijke periode. Ik praatte er met niemand over. Ik hield mijn gevoelens voor mezelf en hoopte dat het vanzelf voorbij zou gaan. Achteraf bekeken hebben die ervaringen mij wel iets geleerd wat vandaag een belangrijke plaats inneemt in mijn werk: iedereen heeft behoefte aan een plek waar hij of zij zichzelf mag zijn. Een plek zonder oordeel. Een plek waar je niet hoeft te doen alsof het goed gaat. Een plek waar emoties er mogen zijn.
Een van de meest bijzondere ervaringen uit mijn spirituele leven vond plaats in februari 1999.
Op 16 februari, tijdens de krokusvakantie, werd ik ‘s nachts wakker door een vreemd geluid. Het klonk alsof een plastieken waterfles over het parket schoof. Ik voelde onmiddellijk dat er iets aanwezig was. Toen ik mijn ogen opendeed, zag ik dat mijn kamer verlicht was. Aan het voeteinde van mijn bed zat een man in een éénzit. Hij droeg een lange bruine paterpij. Hij keek mij aan alsof hij iets wilde zeggen. Ik schrok zo hard dat ik meteen de lakens over mijn hoofd trok. De volgende ochtend vertelde ik alles aan mijn mama. Zij bleef opvallend rustig en zei: “Dan heb je weer bezoek gehad. Je moet eens vragen wie het is.”
Twee dagen later, op 18 februari, gebeurde het opnieuw. Hetzelfde geluid. Dezelfde aanwezigheid. Toen ik voorzichtig mijn ogen opendeed, zag ik zijn gezicht op amper dertig centimeter van het mijne. Ik vroeg wie hij was. Maar ik kreeg geen antwoord.
Op 20 februari gebeurde het voor de derde keer. Deze keer had ik mij mentaal voorbereid. Toen ik de aanwezigheid voelde, opende ik rustig mijn ogen. Daar stond hij opnieuw. De man in de lange bruine pij. Maar deze keer was hij niet alleen. Er waren ook andere broeders bij hem. Tijdens deze ervaring kreeg ik een spreuk door die ik tot op vandaag nog gebruik tijdens mijn healingen.
Op dat moment wist ik nog niet welke betekenis deze ervaring later in mijn leven zou krijgen.
Rond 2007 werkte ik bij een vrije radio in Antwerpen. Tijdens een Halloweenshow werkte ik samen met een medium. Op een bepaald moment keek ze mij aan en zei: “Jij hebt de gave van Pater Pio gekregen en je gebruikt ze niet.” Ik was verbouwereerd. Niet alleen omdat ze iets zei wat bijzonder dicht bij mijn eigen ervaringen kwam, maar ook omdat ik dit nooit eerder op die manier naar buiten had gebracht. Ze voegde eraan toe dat ik moest luisteren naar wat mij werd aangereikt en ermee aan de slag moest gaan.
Op dat moment stond mijn ex-partner helemaal niet open voor spiritualiteit. Daardoor hield ik een belangrijk deel van mezelf lange tijd op de achtergrond. Maar sommige dingen verdwijnen niet zomaar. Soms wacht een deel van jezelf gewoon tot het juiste moment.
Tijdens een latere periode in mijn leven, tijdens mijn scheiding, leerde ik Roman kennen. Al tijdens onze eerste gesprekken merkte ik dat ook hij een spirituele kant had. Dat zorgde ervoor dat er voor mij opnieuw ruimte ontstond om mijn eigen spiritualiteit te ontdekken. Samen bezochten we spirituele beurzen en daar kocht ik mijn eerste orakelkaarten. Tot dan toe werkte ik vooral met de pendel. Roman zei lachend: “Misschien is het tijd om eens iets nieuws te proberen.” Hij had gelijk. De kaarten werden een nieuwe manier om mijn intuïtie en spirituele ervaringen vorm te geven.
Na verloop van tijd begonnen Roman en ik samen verschillende projecten op te zetten. We startten zelfs twee webradio’s, gewoon vanuit onze zolder. Bij Sanne FM organiseerden we onder andere een jaarlijkse Halloweenshow. Tijdens die uitzendingen kwamen we in contact met mensen die zich bezighielden met spiritualiteit en die onze luisteraars kennis lieten maken met verschillende spirituele onderwerpen.
Op een bepaald moment kwam Roman met het idee om een magazine te maken. Mijn eerste reactie? Nee. Een radioprogramma over spiritualiteit vond ik één ding, maar een eigen magazine was toch iets helemaal anders. Toch bleef het idee hangen. Ondertussen had ik al ongeveer 80 interviews gedaan met collega’s uit de spirituele wereld: kaartleggers, mediums, healers en andere spirituele beoefenaars.
Langzaam begon ik te beseffen dat Roman misschien toch gelijk had. Met een magazine konden we veel meer mensen bereiken. Ik schreef mij daarom in voor avondschool en verdiepte mij verder in lay-out, media en drukwerk. Als eindwerk maakte ik mijn eigen magazine. Zo ontstond De Spirituele Wereld. Wat begon als een idee op zolder groeide uit tot een project waarmee we ontzettend veel bijzondere mensen leerden kennen. En misschien nog belangrijker: het zorgde ervoor dat ook mijn eigen spiritualiteit verder kon groeien.
Een belangrijke stap in die ontwikkeling was mijn ontmoeting met Angeltje Thoms. Via haar zette ik mijn eerste stappen in Facebook Live-uitzendingen. In het begin legden we samen kaarten tijdens haar lives. Later begon ik steeds vaker zelf kaartleggingen te doen. De kaarten werden steeds meer een manier om mensen te begeleiden bij vragen over hun leven, keuzes en persoonlijke groei.
Maar ondertussen bleef er nog iets anders in mij groeien, de healing.
Sinds ik Reiki leerde, ontwikkelde ik doorheen de jaren mijn eigen manier van energetisch werken, waarin ik Reiki en Engelenenergie combineer met de spirituele kracht die ik met Pater Pio verbind. Vrienden en familie mochten deze energie al ervaren, maar lange tijd hield ik dit vooral binnen mijn eigen kring. Tot het moment kwam waarop ik voelde: Nu is het tijd.
Sommige mensen vragen zich weleens af waar de naam Hansje.be eigenlijk vandaan komt. Het antwoord is eigenlijk heel eenvoudig: ik word al mijn hele leven Hansje of Hanske genoemd. Al van jongs af aan was “Hansje” voor familie, vrienden en mensen uit mijn omgeving gewoon mijn naam. Het is een naam die door de jaren heen helemaal met mij is meegegroeid. Onze overbuurman Rik maakte er vroeger graag zijn eigen grapje van. Hij noemde mij lachend “Hans Van Der Toch”, met de opmerking: “Da’s nen Nederlandse presentator!” Een uitspraak die me altijd is bijgebleven.
In 2004 kreeg “Hansje” uiteindelijk ook een vaste plek op het internet. Ik kreeg de domeinnaam Hansje.be cadeau van Anje Grooten, een bijzondere vrouw uit Turnhout. Ze zei tegen mij: “Neem die naam. Iedereen kent je zo. Het past beter dan hansvandyck.be.” En eigenlijk had ze helemaal gelijk. Hansje.be is sindsdien veel meer geworden dan alleen een domeinnaam. Het is een naam die verbonden is geraakt met wie ik ben, met mijn projecten, mijn spiritualiteit, mijn creativiteit en mijn manier van werken met mensen. Een naam die al mijn hele leven met mij meegaat.
Hansje is wie ik ben.
Hansje.be is waar mijn verhaal online verdergaat.
Ook het verlies van een dierbare heeft een belangrijke rol gespeeld in mijn spirituele ontwikkeling. Het overlijden van Pim, een vrolijke en krachtige vrouw die tot het einde recht in haar schoenen bleef staan, raakte mij diep. De rouwperiode die daarop volgde was zwaar. Ik stelde veel vragen aan mijn gidsen en zocht naar manieren om mijn verdriet, mijn gemis en alle onbeantwoorde vragen een plaats te geven. Toen de scherpste rand van de rouw langzaam voorbijging, kreeg ik een bijzondere droom.
Mijn gidsen toonden mij een kaartenset waarmee je antwoorden zou kunnen krijgen van dierbaren die zijn overgegaan. Later mocht ik via channeling de boodschappen en het gebruik van deze kaarten ontvangen. Samen met Roman hebben we deze kaartenset verder vormgegeven:
Antwoorden van Gene Zijde.
Voor mij is het meer dan zomaar een kaartenset. Wanneer iemand een dierbare verliest, blijven er vaak zoveel vragen achter.
– Hoe gaat het met hen?
– Voelen ze nog pijn?
– Missen ze mij?
– Waarom is dit gebeurd?
Die vragen kunnen niet zomaar verdwijnen. Met de kaarten wil ik mensen vooral een manier bieden om met hun gevoelens, herinneringen en vragen aan de slag te gaan.
Tijdens mijn lives begon ik steeds vaker met de kaarten te werken. Op een bepaald moment voelde ik heel sterk dat ik ook consulten in mijn eigen praktijk moest gaan aanbieden. De coronaperiode maakte dat niet eenvoudig, maar met de nodige maatregelen kon ik uiteindelijk toch starten. Zo groeide mijn praktijk stap voor stap uit tot een plek waar ik vandaag mensen ontvang voor kaartleggingen en energetisch werk.
Vandaag combineer ik verschillende aspecten van mijn levensweg. Mijn ervaringen uit mijn jeugd. Mijn liefde voor spiritualiteit. Mijn opleidingen. Mijn jarenlange ervaring met communicatie en radio. Mijn werk met kaarten. Mijn ervaringen met Reiki en energetische healing. En vooral: mijn eigen levenservaringen. Want ik geloof dat je mensen niet alleen begeleidt vanuit wat je geleerd hebt. Je begeleidt hen ook vanuit wat je zelf hebt gevoeld, doorstaan en geleerd. Misschien is dat wel de belangrijkste rode draad doorheen mijn leven: leren voelen, leren vertrouwen en uiteindelijk durven zijn wie je werkelijk bent.
De tijd is gekomen om volledig te aanvaarden dat spiritualiteit een belangrijk onderdeel van mijn leven is. Jarenlang zeiden spirituele collega’s bij een eerste ontmoeting tegen mij: “Jij bent een healer. De energie die jij uitstraalt, moet je gebruiken.” Vandaag begrijp ik beter wat ze bedoelden.
Mijn praktijk is voor mij geen losstaand project. Het is het resultaat van een levensweg die al begon toen ik als klein kind dingen waarnam die ik toen nog niet kon verklaren. Van de eerste kaarten die ik samen met mijn mama leerde leggen, via Reiki en mijn ervaringen met Pater Pio, naar mijn eigen kaartleggingen, healingen en praktijk.
Alles heeft uiteindelijk zijn eigen plaats gekregen. En misschien is dat ook wat ik andere mensen wil meegeven: Je hoeft niet alles meteen te begrijpen. Sommige dingen ontvouwen zich pas wanneer de tijd er rijp voor is.
Soms moet je eerst verdwalen om jezelf terug te vinden. Soms moet je leren loslaten. En soms moet je gewoon durven luisteren naar dat stille gevoel vanbinnen dat zegt: Dit is wie ik ben.
Dat is vandaag mijn levenspad.
Ik ben Hansje en dit is mijn verhaal.
Het bezoeken van deze website, of het ontvangen van een consult is geen vervanging van een consultatie van de huisarts.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten of twijfel over uw gezondheid altijd uw huisarts of medisch specialist!
Lees ook zeker de Disclaimer van Hansje.